Soms word ik in het holst van de nacht wakker.
Dan draai ik me om, en dan ligt ze daar, in haar roze nachtjapon, haar huid haast doorzichtig, haar gezicht naar me toe gedraaid. Ze is prachtig.Ze laat altijd het nachtlampje aan haar kant van het bed aanstaan,
Zegt dat ze in slaap valt voordat ze eraan kan denken. Ze is gewoon bang in het donker, en té trots om dat toe te geven.
Ze kon alles kiezen, maar ze koos voor mij.
Ik ben zo gelukkig. Zo oneindig gelukkig.
Mijn Janey.
Die soms giechelt in haar slaap.
Die mij twee prachtige zoons heeft geschonken.
En het gras is hier altijd groen, en dat bij de buren ook, het zijn goede vrienden.
Ik hou ook van mijn baan, mijn baas is aardig.
Ik heb een goed salaris.
Ik ben gezond.
Ik, heb niets te klagen.Lichtjes, een voorstelling over the white picket fence dream. En wat als alles nou echt alles goed gaat? En er niks te klagen is?Lichtjes is een kort stuk uit de jaarlijkse collagereeks voorstellingen 'Klinkers' van HKU Theater.